پرش لینک ها

ریزشبکه ها و ریزشبکه های چندگانه

ریزشبکه ها و ریزشبکه های چندگانه

استفاده از سوخت­ های فسیلی برای تولید برق در مقیاس بزرگ با مسائلی همچون سطوح بالای انتشار گازهای گلخانه ­ای، تمام­ شدن منابع سوخت فسیلی و بازدهی پایین انرژی در ارتباط است. به این مسائل تا اندازه ­ای با تقویت سیستم توزیع با تولیدات پراکنده که از منابع تجدیدپذیر انرژی همچون باد، فوتوولتائیک، زمین­ گرمایی و زیست توده، برق تولید می­ کنند، پرداخته شده­ است. از آنجاکه نفوذ منابع تولید پراکنده افزایش یافته است، مدیریت اثرات متقابل آنها که مستقیماً بر سیستم توزیع وارد می­ شود، به خاطر نوبه ­ای بودنشان دشوار است. ریزشبکه ­ها به عنوان شیوه­ ای مؤثر در یکپارچه ­سازی تولیدات پراکنده با سیستم توزیع، پیشنهاد شدند. یک ریزشبکه­ ی ولتاژ ضعیف امکان اتصال چندین ریزمنبع تولید پراکنده و بار ولتاژ ضعیف را به سیستم توزیع فراهم می ­آورد. همچنین می ­تواند جدا از شبکه ­ی توزیع کار کند [1-5].   

از آنجاکه ریزشبکه­ ها ظرفیت باری محدود به 10 مگاوات دارند، ریزشبکه ­های چندگانه جهت فراهم نمودن امکان تغذیه­ ی شبکه ­ی برق از منابع تجدیدپذیر انرژی تا مجموعه­ های بزرگتر بار پیشنهاد شدند. ریزشبکه ­های چندگانه از تعدادی ریزشبکه و منابع تولید پراکنده­ ی ولتاژ ضعیف تشکیل شده ­اند که در سطح ولتاژ متوسط به سیستم توزیع متصل می­ شوند. آنها می­ توانند زمانیکه به یک سیستم انتقال فشار قوی وصل می­ شوند یا در حالت مستقل کار کنند. عملکرد، کنترل و معماری ریزشبکه­ های چندگانه در پروژه­ های بیشتر ریزشبکه مورد بررسی قرار گرفته ­اند [6،7].

با اینکه اتصال ریزشبکه ­ها به سیستم توزیع مزایایی همچون کاهش تلفات انتقال و توزیع، انتشار کمتر گازهای گلخانه ­ای، و بهبود کیفیت و قابلیت اطمینان توان به همراه دارد، اما برخی چالش ­ها را در عملکرد سیستم حفاظتی دربر خواهد داشت. یک مسئله­ ی مهم از دست رفتن هماهنگی میان دستگاه­ های حفاظتی اضافه جریان حین شرایط بروز خطا به دلیل پخش بار دوجهته درون سیستم توزیع است. هرگاه خطایی در سیستم­ های توزیع فعال روی دهد، عملکرد متداول شامل قطع اتصال تمام تولیدات پراکنده براساس استاندارد 1547 IEEE است. در عین حال که این روش با نفوذ کم تولیدات پراکنده امکان­پذیر است، زمانیکه تعداد زیادی تولید پراکنده داشته باشیم، قابلیت اطمینان سیستم به شیوه ­ای معکوس تحت تأثیر قرار می­ گیرد. طرح حفاظتی رایج اضافه جریان برای سیستم توزیع بر جریان­ های زیاد خطا مبتنی است. زمانیکه یک خطا در ریزشبکه ­ی متصل به سیستم توزیع روی می­ دهد، جریان خطای درون ریزشبکه به قدری خواهد بود که برای راه ­اندازی رله ­های اضافه جریان کافی باشد. با اینحال وقتی که ریزشبکه از سیستم توزیع جدا می­ شود، جریان­ های خطا بطور قابل ملاحظه­ ای کمتر خواهد بود که این ناشی از سهم جریانی محدود منابع متصل به اینورتر است. سطح پایین جریان خطا برای فعال کردن رله ­های اضافه جریان کافی نخواهد بود [1-5]. در این مقاله چندین راهکار هماهنگ­ سازی و طرح حفاظتی که جهت پرداختن به این معضل پیشنهاد شده­ اند، بررسی می­ شوند… (این مطلب ادامه دارد)

سفــــارش ترجمـــه

دانلود مقاله لاتین

مقاله کامل را اینجا ببینید

می خوای از فایلای با ارزشی که داری درآمد داشته باشی؟ باهامون تماس بگیر